samen op de tro-tro...

Eerste indrukken Ghana:
wereld van CONTRAST; hectisch tov. idyllisch rustig - uitersten in knalfelle kleuren - armoede versus overvloed in gsmgebruik - de uren vqn de buskes en het uiteindelijke vertrek ervan - `t wisselende landschap gaande van lagoons, tot zee, rainforest, bergen, stoffige wegen, ...
en dan ook heel wat STANDVASTIGHEDEN; vriendelijke mensen, relaxte sfeer, super lekkere verse vruchten, verwonderde blikken naar ons met daarna zingen/lachen, een grote speelsheid, adembenemende zichten en klimaat

Hey allemaal daar
Hier volgt ons eerste reisverhaaltje, gezien we na heel wat afgelegen reispaden het internet terug gekruisd hebben en na bijna een weekje trekken al wel wat te vertellen hebben.
`t Weerzien met dirkske was super* Na een wat vertraagde vlucht, `s morgens vroeg in accra airport onthaald door dirkskes stralende glimlach en fonkelende oogskes. Amai ik zag zo dat die van zijn vrijwilligerswerk en verblijf in Tamale genoten had. `t voelde ook wel een beetje als thuiskomen voor mij, ook al was ik nu ver weg met allemaal nieuwe indrukken, geuren, kleuren ervaringen, ...
En die konden we al direct ontdekken in het plaatselijke marktje waar alle tro-tro`s (buskes) vertrekken. We hadden tijd genoeg, aangezien die maar vertrekken als de buskes letterlijk vol zitten. Ondertussen konden we genieten van de frisse hectiek, de vrouwen met hun marktwaren en eten in grote kommen op hun hoofd, de gast die zo luid hij kon steeds riep voor wie nog mee naar onze volgende bestemming ging...
Na een superspannende tro-tro rit zonder airbag, veel hobbels, snelheid en plots stoppen zijn we dan op ons eerste reisplekje aangkomen: ada foa. Met een kanoe verder gevaren naar een verlaten zandstrand met links van ons de zee en rechts de rivier, supermooi. Woeste zee, maar zo`n komplete rust, genieten op volle toeren. Ook de hudowc in de grond en ons strandhutje waren erg charmant. Verder gerelaxed in hangmat, verse kokosnoten geplukt en gegeten, gevaren, gewandeld door dorpje en s`avond onder volle maan op strand, ... GENIETEN
Dinsdag met motorbootje richting keta. Toen ik onderweg mijne sunblock bovenhaalde was iedereen nieuwsgierig. Gevolg; iedereen van die boot, inclusief man van 85 om de beurt die op zijn gezicht aan`t smeren en maar lachen, lachen lachen. Da zijn zo van die fijne momenten met verwondering. Aangekomen in dorpje aan water dan verder tro-tro genomen tot Tekbe. Onderweg wordt ge best veel aangesproken, zijn blanken ook echt niet gewoon. Zelf hebben we er hier ook nog geen ontmoet. Reacties zijn wel heel open en vriendelijk en vooral de kindjes zijn vaak heel enthousiast en wij doen dan zotjes mee, ge moest ons eens mee zien spelen en gek doen. Daar in de buurt een slavengevangenis van vroeger gezien met wat geschiedenisvoer door een locale gids, gekuierd in dorpje en `s avonds voor eerste (en laatste) keer fles wijn geprobeerd die duidelijk ook geschiedenis was. Na nachtje slapen naar vogelkijkhut bij lagoon geweest, mooi zicht maar niet zoveel vogels. Ik denk dat we daarvoor nog iets vroeger moesten opstaan. Strandwandeling terug naar ons verblijf was supermooi met verlaten visserboten, fris water, warm zand en dirk die af en toe uitgepuft neerplofte...
En nu zitten we dus in het oosten in Ho waar we gisteren een goed gevuld en avontuurlijk dagje hadden. Omdat we naar afgelegen, moelijker te bereiken plekjes in omgeving wilden, hebben we een auto gehuurd van Bene die ons rondreed. Voor hem was het ook de eerste keer dat hij die plekjes zag en we zijn dan samen op ontdekking gegaan. Je voelt dat zij duidelijk niet de luxe hebben om een dagje niet te werken en wat rond te kijken, maar ja tegelijk heb ik leuven ook nog nie echt zo heel goe bezocht. In ieder geval vonden we het alle drie de moeite ; naar top berg `gehiked`, dan wandelingetje langs touwen naar afgelegen watervalleke, veel geniet en gepuff, een deugddoend zakje water en vooral ook lachen. Daarna konden we ons wat laten gaan in hetheiligdom voor apen in de `rainforrest`. `t Zijn een uitgestorven soort (Mona), dezelfde trouwens als aapje van pipi-langkous. De weg van en naar deze plekjes was best wel avontuurlijk, hobbelig, soms opgebroken, maar met een paar keer stilvallen, verkeerd rijden zijn we goed thuis geraakt en in ons bedje. `k Ga terug moeten wennen in Belgie, hier gaan we soms al om 9 uur slapen en zoals ge weet is da niet mijn gewoonte he. De dag begint hier ook wel best vroeg.
Deze middag trekken we verder naar Hoehoe. Zien er al naar uit... , we genieten met ons beidjes heel fel van het reisje en elkaar. Hopen dat jullie het daar ook goed stellen ; met de zwangerschappen, thuis, werk-of hopelijk ook vakantie. Zijn ook benieuwd naar jullie mailtjes.
Als het lukt zullen we sevens ook nog wat foto`s doorsturen, maar tot nu toe werkte het nog nie.
Heel veel liefs en warme groetjes
griet en dirk