bijna weg uit Tamale

Weekendje Bolgatanga heeft deugd gedaan: overdosis frieten, koffie en confituur… Overdag lekker boekje lezen onder de schaduw van de mangobomen. `s Avonds leuke gesprekken gehad met Carole, manager van Meet Africa en ook vrijwilliger. Ze verblijft hier in totaal 9 maanden… Onze Westerse inzichten vergeleken met de Ghanese en lekker gefilosofeerd over leven, werk, relaties… Tja, Ghanezen zijn ongelofelijk lieve mensen, maar de meeste mensen hier hebben het IQ van ….. en daarom doet het eens deugd om eens lekker te zeveren, ook al is dat dan met een Hollandse -:)

Wat me hier vooral opvalt in Ghana is dat de samenleving op verschillende snelheden loopt. Als je in een dorpje belandt en je stelt jezelf de vraag of dit nu 13de, 14de, 15de of 21ste eeuw is, je zou het echt niet kunnen zeggen, totdat plots dan omalief in haar traditioneel gewaad vanachter haar hutje komt aanstormen en staat te schreeuwen tegen een nieuwe Nokia gsm… Die invloed van het Westen zie je ook in de steden: de internetcafeetjes rijzen hier als paddestoelen uit de grond, weliswaar met de snelheid van een commodore 64-processor, op straat vind je overal verkopers van pay-cards voor mobieltjes. Stromend water en electriciteit is dan weer vaak ver zoek. Op enkele vierkante meters sla je hier dus makkelijk een paar industriele revoluties over.. Ook het feminisme zou een vette kluif hebben hier in Ghana, maar deze story bewaar ik best voor thuis...

Andere tegenstellingen merk ik op het werk: Ghanezen hebben soms goede ideeen, zoals bijvoorbeeld preventie op scholen ipv repressie (slaan en straffen), problem solving en coaching children… Als ik dan vraag hoe zich dat in de praktijk vertaalt, en hoe we dit gaan aanpakken, dan zijn ze `ermee bezig`: `that`s what we are dealing right now…`
Het komt er dus op neer dat de organisatie waar ik voor werk al 4 jaar bezig is, maar dat ik blijkbaar de eerste ben die echt bijlessen geeft aan zwakke leerlingen… de vraag die ik me dan deze week meerdere malen bij mezelf gesteld heb is; `WAT HEBBEN JULLIE DIE 4 JAAR DAN EIGENLIJK GEDAAN ?` Nu begrijp ik plots waarom er geslapen wordt op het werk, naar de winkel wordt gegaan tijdens de uren en je mag uitslapen, zolang je mr. Theodor maar verwittigt, wat ga ik me moeten aanpassen in Zaventem als ik terugkom. Onze Belgische arbeidsdiscipline en -ethos mag er best wel wezen…Een kruisbestuiving van beide culturen zou ideaal zijn, denk ik soms...

De laatste dagen naderen in mijn dorp en ik ga mijn familie echt missen: hun grenzeloze gastvrijheid en hun altijd goed humeur hebben me echt `gepakt`. Nog twee nachten in mijn hutje en dan zit `mijn` eerste avontuur erop en `ons` tweede avontuur begint samen, Griet en ik, reizen in Ghana, zalig… Ik kijk er nu al naar uit om samen met Griet terug te komen naar Tamale binnen 14 dagen.
Verder heb ik het me wel al meerdere malen beklaagd door te zeggen dat ik niet geloof, vele Ghanezen hebben opgevangen dat die blanke man niet in God gelooft, en vriendelijk zoals ze zijn, willen ze me dagelijks naar church brengen om me te doen inzien van het wonder van Gods`bestaan, haha...

Dit is mijn laatste berichtje vanuit Tamale, het volgende zullen we met zijn tweetjes ondertekenen. Bedankt voor de vele reacties op mijn blog vanuit thuisland, doet deugd om te horen hoe het allemaal met jullie gaat: Dreesen junior, stamp die directeur van Binpac maar eens goed onder zijn kont als ge vertrekt, verf ze nog goed (kus aan Charlotteke) en Dreesen senior, enjoy the party, Schrooten en Leneke amuseren zich blijkbaar ook in Okkeziel, al de rest, zeker ook familie Renette, have a niiiiiiiiiiiiiiiiiiiiice day...

Mbamba