Hey allemaal
Bedankt voor de fijne berichtjes. Inderdaad nog geen zin om terug te komen, maar wetende dat we goed ontvangen worden en er nog vele leuke dingen op touw staan verzacht het wat. Na een intense reistrip van Wechau, helemaal in het noorden van Ghana, zijn we een beetje uitgeput aan de Westkust beland. Een afgelegen plekje, de "green turtle lodge" naast een uitgestrekt palmbomenstrand met ons eigen hutje ging de komende vier daagjes ons paradijs worden om te relaxen. Hier ons boekje te lezen, te bodyboarden op de hevige golven, een kanoe-tripje te maken in de mangrooves, te wandelen, maar vooral ook goed uitrusten van ons superfijn reisje. En na de Ghanese keuken waren gebakken bananen met honing 's morgens en 's avonds gegrilde vis met salade : overheerlijk. We zullen zeker de rust en warme sfeer van hier mee nemen naar huis en zo te horen best ook wat extra graden Celcius. Ondertussen zijn we naar Cape Coast ge-trotroot, waar we in de kelders van de slavenforten wel geconfronteerd werden met een stuk minder fraaie Europese geschiedenis. Morgen bezoeken we nog een gezellig klein vissersdorpje en dan is het back to the 'hectiek van Accra'. Hou jullie goed, wij doen dat ook [en jep voorlopig nog nergens tegengebotst, hihi)
Wat we hier in Ghana zullen missen:
- onderdompeling in andere cultuur
- de spontane reacties van de mensen en kinderen op straat
- de excentrieke kerkbijeenkomsten met overtuigend gevier
- hoe simpel leven ook luxe is
- gevarieerde nog ongerepte natuur zonder commerciele uitbuiting
- mobiele markten op het hoofd gedragen
- glimlach om kleine dingen en de vriendelijkheid van de mensen rondom je
- Ghanese humor
Waar we naar uitkijken:
- echte koffie, stuk kaas met bruin brood en geen drie uur wachten voor eten na bestelling
- vaste prijzen voor openbaar vervoer en bussen die vertrekken, ook al zitten ze niet vol
- warm water en w.c. die doorsjast
- leven in anomiteit, niet aangeklampt worden als `obruni` met top-drie vragen: Do you want to be my friend? Where are you going ? Could you give my your contacts ?
- geen malaria-muggen
- JULLIE ! tot gauw
lieve groetjes
Dirk en Griet
donderdag 23 augustus 2007
donderdag 16 augustus 2007
safari-trip
7 weken zijn bijna voorbij het begint stilaan op zijn einde te lopen... gelukkig hebben we nog een dikke week voor de boeg om zoveel mogelijk Ghana op te snuiven.
Afgelopen zaterdag zijn we aangekomen in Mole National Park, een natuurpark en de toeristische trekpleister bij uitstek hier in Ghana. Het was best spannend om smorgens met een gewapende gids op pad te gaan op zoek naar olifanten, apen, krokodillen enz... Op 10 meter afstand een familie olifanten zien passeren in wild life is echt `waaw, jij bent groot en ik ben klein....`- gevoel. Het uitzicht vanuit het hotel over het park was voor mij een van de mooiste beelden totnogtoe hier in Ghana, bijna onbeschrijflijk, zeker als er doodleuk twee olifanten goeiendag komen zeggen op 2 meter van het hotel...
Na drie dagen gesafaried, vertrokken naar een nijlpaarden-resort in Wecchiau, tegen de grens met Ivoorkust en Burkina Faso. Dit is een van de tientallen eco-projects in Ghana: een back to basics formule in de natuur met de nodige accomodatie-voorzieningen voor de gasten. Het geld dat de toeristen betalen voor hun verblijf en gids wordt gebruikt om de community te voorzien van bijvoorbeeld waterputten en zonne-energie-toepassingen om savonds licht te hebben (zo kunnen de kids studeren,haha) Helaas geen nijlpaarden gezien, omdat de rivier te hoog stond (regenseizoen) maar het dorpje Wecchiau heeft echt iets magisch: supervriendelijke mensen, een geweldige gids, een boomhutplatform waar we uren in gelegen hebben, genieten van ingredienten halen op de markt en savonds in het donker klaarmaken (spaghetti !), ondergedompeld in het leven daar in een echt afgelegen streek zonder licht,luxe of electriciteit. Deze mensen straalden gewoon geluk, warmte en happy uit, en wij profiteerden gezellig mee
Tijdens onze laatste week gaan we de Zuidkust bezoeken met zee, strand slavenforten en kastelen op het menu. In Belgie weinig nieuws zo te horen, misschien blijven we wel hier (http://www.greenturtle.com)/hehe...
Dirk en Griet
Afgelopen zaterdag zijn we aangekomen in Mole National Park, een natuurpark en de toeristische trekpleister bij uitstek hier in Ghana. Het was best spannend om smorgens met een gewapende gids op pad te gaan op zoek naar olifanten, apen, krokodillen enz... Op 10 meter afstand een familie olifanten zien passeren in wild life is echt `waaw, jij bent groot en ik ben klein....`- gevoel. Het uitzicht vanuit het hotel over het park was voor mij een van de mooiste beelden totnogtoe hier in Ghana, bijna onbeschrijflijk, zeker als er doodleuk twee olifanten goeiendag komen zeggen op 2 meter van het hotel...
Na drie dagen gesafaried, vertrokken naar een nijlpaarden-resort in Wecchiau, tegen de grens met Ivoorkust en Burkina Faso. Dit is een van de tientallen eco-projects in Ghana: een back to basics formule in de natuur met de nodige accomodatie-voorzieningen voor de gasten. Het geld dat de toeristen betalen voor hun verblijf en gids wordt gebruikt om de community te voorzien van bijvoorbeeld waterputten en zonne-energie-toepassingen om savonds licht te hebben (zo kunnen de kids studeren,haha) Helaas geen nijlpaarden gezien, omdat de rivier te hoog stond (regenseizoen) maar het dorpje Wecchiau heeft echt iets magisch: supervriendelijke mensen, een geweldige gids, een boomhutplatform waar we uren in gelegen hebben, genieten van ingredienten halen op de markt en savonds in het donker klaarmaken (spaghetti !), ondergedompeld in het leven daar in een echt afgelegen streek zonder licht,luxe of electriciteit. Deze mensen straalden gewoon geluk, warmte en happy uit, en wij profiteerden gezellig mee
Tijdens onze laatste week gaan we de Zuidkust bezoeken met zee, strand slavenforten en kastelen op het menu. In Belgie weinig nieuws zo te horen, misschien blijven we wel hier (http://www.greenturtle.com)/hehe...
Dirk en Griet
zaterdag 11 augustus 2007
back in Tamale
Hey allemaal
Nog eens een berichtje vanuit het mooie Ghana om te laten weten dat we het goed maken en om een klein beetje van onze laatste boeiende ervaringen te vertellen. Ondertussen waren we in Hohoe gearriveerd, een aangenaam klein stadje en ideaal om van daaruit wat idylische plekjes te ontdekken. Ons logement was ook al leuk, een heel oud gebouw langs rivierzijde, waar we konden relaxen, de vrouwen in de rivier de hele was zien doen (wij hebben het toch maar bij een emmerke gehouden) en mee van de kerkmuziekanten konden “genieten’. Maar vooral ons uitstapke naar de Wli Waterfall met tro-to was wel sjiek. Na 45 minuutjes wandelen eerst de lagere waterval ontdekt en daar een verfrissende duik gemaakt. Dat was nodig, want we hadden ons laten overtuigen door een locale ghanese gids de bovenste waterval ook op te zoeken. Dat was in het totaal heen-en-terug bijna vier uur de berg -doorheen 't regenwoud- omhoog hiken . Adembenemende zichten, maar ook letterlijk buiten adem. Eenmaal aangekomen kregen we onmiddelijk verfrissing door de kracht van het neervallende water en onze gids pakte hier en daar ook wel een vrucht uit de bomen. Terug in Wli-dorp was onze indruk dat er een groot feest aan de gang was, iedereen was ook heel zat. Dan bleek dat begrafenissen hier zo verlopen, bizar ; drank, gelach en verdriet gedeeld. En toen Dirk dan nog eens zo`n kei grote kom water van een klein meisje op zijn hoofd plaatste, begon iedereen natuurlijk met ons te lachen. Zijn zo wel van die eenvoudige, bijzondere momentjes. Terug in Hohoe zeiden we nog luidiop hoe aangenaam en sjiek we het hier vonden, hoe fel we toch boften…
Maar zoiets nooit te luid zeggen he. Daarna paspoort tijdje kwijt, oorbel verloren, virus op chip codac (kunnen dus geen foto`s downloaden) en vooral ontmoeting met het "afrikaanse reizen". Kort samengevat ; Na overnachting in Akosombo blijkt 2-daagse ferry naar noorden niet te vertrekken, als we dan eerst via Accra en daarna via Kumasi een bus willen nemen zijn die telkens vol en we hebben onderweg 's nachts ook mogen kennismaken met toiletten die een prijs kunnen krijgen voor de vieste van allemaal. Zo hebben we wel stukjes krant op een andere manier leren apprecieren.
Maar na hevige zon komt in Ghana felle regen en daarna een zalig cool weertje, dus uiteindelijk zijn wij ook goed gearriveerd om 2 uur `s nachts in Tamale en zijn zalig ingedut. `s Morgens wel spannend, benieuwd naar de ontmoetingen met de mensen hier en indrukken die zouden volgen. We gingen dan ook Dirks werkplek bezoeken, de mensen van Meet Afrika en vooral ook zijn familie in het dorpje Zayuri. Ik stond versteld hoe Dirk daar op zo`n korte tijd toch echt een plekje bij die mensen gekregen had en we voelden ons warm onthaald. Op Dirks werk hebben we nog heel wat ideeen rond werken met kinderen op school en ruimer uitgewisseld met zijn baas, ‘mister Theodor’ die helemaal wild van Dirk stond. We zijn zelfs met hem naar een speciale mis geweest, en special is nog zacht uitgedrukt. Niet te doen, al dat gezing, geschreeuw, gedans-gespring, .. 't leek soms tussen een disco en trance in. Dus konden we nie anders dan mee doen en dirk kon zich best goe laten gaan, 't was weer een zicht (gelukkig kunt ge geen foto's zien, hihi). Maar eigenlijk hebben we meer met Dirks colega, Ransford opgetrokken waar we ook twee nachtjes geslapen hebben en zijn familie voor ons de plaatselijke gerechtjes als banku, fufu, … klaarmaakten, echt lief. Het bijzonderste bleef wel de ontmoeting met zijn dorp Zayuri en zijn vader. Ook daar weer een warm onthaal en ook super fijn spelen met de kindjes. Chinese voetbal, vlaggenstok, ... zijn nu geintroduceerd daar, met 60 kinderen tegelijk gespeeld en daarna Dirk nog levende basketpaal geweest. Geweldig die blikken van alle kindjes, sommige speels, deugeniet, verlegen, uitgelaten en er zijn vele handjes en high fives gegeven. Zijn hutje zag er trouwens ook ‘cosy’ uit en "mbamba" wordt hier wel in gedachten gehouden denk ik. Na twee daagjes in het dorp had ik het ook al wel wat lastig met afscheid. Dirk kreeg nog twee nieuwe’ yams’ mee (sort patat) en zijn ‘ vader’ woof ons uit.
Zo zijn we stillekes aan weer naar onze volgende bestemming aan het toeleven. Deze namiddag om 13u vertrekken we naar het nationale park ‘Mole’ waar de olifanten hopenlijk ons pad en niet onszelf zullen kruisen. Daarna trekken we naar meer afgelegen plaatsen aan de grens met Ivoorkust met nijlpaarden en misschien wel antilopen…
In ieder geval heel veel groetjes en wij hopen dat jullie het ook goed stellen. Dat alles ok is met de familie. Zijn ook benieuwd hoe feestjes geweest zijn ; aan de vijver in Opitter, vrijgezellen van Elke, verjaardag Geert en Ellen, babyborrel Claudia, …. en wensen jullie ook nog goei chirofeesten, pukkelpop, Antiliaanse feesten… toe en nog ne goeie verhuis na Marktrock he L. (als de kater meevalt…)
Dikke dike kussen, liefs
Griet en Dirk
Nog eens een berichtje vanuit het mooie Ghana om te laten weten dat we het goed maken en om een klein beetje van onze laatste boeiende ervaringen te vertellen. Ondertussen waren we in Hohoe gearriveerd, een aangenaam klein stadje en ideaal om van daaruit wat idylische plekjes te ontdekken. Ons logement was ook al leuk, een heel oud gebouw langs rivierzijde, waar we konden relaxen, de vrouwen in de rivier de hele was zien doen (wij hebben het toch maar bij een emmerke gehouden) en mee van de kerkmuziekanten konden “genieten’. Maar vooral ons uitstapke naar de Wli Waterfall met tro-to was wel sjiek. Na 45 minuutjes wandelen eerst de lagere waterval ontdekt en daar een verfrissende duik gemaakt. Dat was nodig, want we hadden ons laten overtuigen door een locale ghanese gids de bovenste waterval ook op te zoeken. Dat was in het totaal heen-en-terug bijna vier uur de berg -doorheen 't regenwoud- omhoog hiken . Adembenemende zichten, maar ook letterlijk buiten adem. Eenmaal aangekomen kregen we onmiddelijk verfrissing door de kracht van het neervallende water en onze gids pakte hier en daar ook wel een vrucht uit de bomen. Terug in Wli-dorp was onze indruk dat er een groot feest aan de gang was, iedereen was ook heel zat. Dan bleek dat begrafenissen hier zo verlopen, bizar ; drank, gelach en verdriet gedeeld. En toen Dirk dan nog eens zo`n kei grote kom water van een klein meisje op zijn hoofd plaatste, begon iedereen natuurlijk met ons te lachen. Zijn zo wel van die eenvoudige, bijzondere momentjes. Terug in Hohoe zeiden we nog luidiop hoe aangenaam en sjiek we het hier vonden, hoe fel we toch boften…
Maar zoiets nooit te luid zeggen he. Daarna paspoort tijdje kwijt, oorbel verloren, virus op chip codac (kunnen dus geen foto`s downloaden) en vooral ontmoeting met het "afrikaanse reizen". Kort samengevat ; Na overnachting in Akosombo blijkt 2-daagse ferry naar noorden niet te vertrekken, als we dan eerst via Accra en daarna via Kumasi een bus willen nemen zijn die telkens vol en we hebben onderweg 's nachts ook mogen kennismaken met toiletten die een prijs kunnen krijgen voor de vieste van allemaal. Zo hebben we wel stukjes krant op een andere manier leren apprecieren.
Maar na hevige zon komt in Ghana felle regen en daarna een zalig cool weertje, dus uiteindelijk zijn wij ook goed gearriveerd om 2 uur `s nachts in Tamale en zijn zalig ingedut. `s Morgens wel spannend, benieuwd naar de ontmoetingen met de mensen hier en indrukken die zouden volgen. We gingen dan ook Dirks werkplek bezoeken, de mensen van Meet Afrika en vooral ook zijn familie in het dorpje Zayuri. Ik stond versteld hoe Dirk daar op zo`n korte tijd toch echt een plekje bij die mensen gekregen had en we voelden ons warm onthaald. Op Dirks werk hebben we nog heel wat ideeen rond werken met kinderen op school en ruimer uitgewisseld met zijn baas, ‘mister Theodor’ die helemaal wild van Dirk stond. We zijn zelfs met hem naar een speciale mis geweest, en special is nog zacht uitgedrukt. Niet te doen, al dat gezing, geschreeuw, gedans-gespring, .. 't leek soms tussen een disco en trance in. Dus konden we nie anders dan mee doen en dirk kon zich best goe laten gaan, 't was weer een zicht (gelukkig kunt ge geen foto's zien, hihi). Maar eigenlijk hebben we meer met Dirks colega, Ransford opgetrokken waar we ook twee nachtjes geslapen hebben en zijn familie voor ons de plaatselijke gerechtjes als banku, fufu, … klaarmaakten, echt lief. Het bijzonderste bleef wel de ontmoeting met zijn dorp Zayuri en zijn vader. Ook daar weer een warm onthaal en ook super fijn spelen met de kindjes. Chinese voetbal, vlaggenstok, ... zijn nu geintroduceerd daar, met 60 kinderen tegelijk gespeeld en daarna Dirk nog levende basketpaal geweest. Geweldig die blikken van alle kindjes, sommige speels, deugeniet, verlegen, uitgelaten en er zijn vele handjes en high fives gegeven. Zijn hutje zag er trouwens ook ‘cosy’ uit en "mbamba" wordt hier wel in gedachten gehouden denk ik. Na twee daagjes in het dorp had ik het ook al wel wat lastig met afscheid. Dirk kreeg nog twee nieuwe’ yams’ mee (sort patat) en zijn ‘ vader’ woof ons uit.
Zo zijn we stillekes aan weer naar onze volgende bestemming aan het toeleven. Deze namiddag om 13u vertrekken we naar het nationale park ‘Mole’ waar de olifanten hopenlijk ons pad en niet onszelf zullen kruisen. Daarna trekken we naar meer afgelegen plaatsen aan de grens met Ivoorkust met nijlpaarden en misschien wel antilopen…
In ieder geval heel veel groetjes en wij hopen dat jullie het ook goed stellen. Dat alles ok is met de familie. Zijn ook benieuwd hoe feestjes geweest zijn ; aan de vijver in Opitter, vrijgezellen van Elke, verjaardag Geert en Ellen, babyborrel Claudia, …. en wensen jullie ook nog goei chirofeesten, pukkelpop, Antiliaanse feesten… toe en nog ne goeie verhuis na Marktrock he L. (als de kater meevalt…)
Dikke dike kussen, liefs
Griet en Dirk
vrijdag 3 augustus 2007
samen op de tro-tro...
Eerste indrukken Ghana:
wereld van CONTRAST; hectisch tov. idyllisch rustig - uitersten in knalfelle kleuren - armoede versus overvloed in gsmgebruik - de uren vqn de buskes en het uiteindelijke vertrek ervan - `t wisselende landschap gaande van lagoons, tot zee, rainforest, bergen, stoffige wegen, ...
en dan ook heel wat STANDVASTIGHEDEN; vriendelijke mensen, relaxte sfeer, super lekkere verse vruchten, verwonderde blikken naar ons met daarna zingen/lachen, een grote speelsheid, adembenemende zichten en klimaat
Hey allemaal daar
Hier volgt ons eerste reisverhaaltje, gezien we na heel wat afgelegen reispaden het internet terug gekruisd hebben en na bijna een weekje trekken al wel wat te vertellen hebben.
`t Weerzien met dirkske was super* Na een wat vertraagde vlucht, `s morgens vroeg in accra airport onthaald door dirkskes stralende glimlach en fonkelende oogskes. Amai ik zag zo dat die van zijn vrijwilligerswerk en verblijf in Tamale genoten had. `t voelde ook wel een beetje als thuiskomen voor mij, ook al was ik nu ver weg met allemaal nieuwe indrukken, geuren, kleuren ervaringen, ...
En die konden we al direct ontdekken in het plaatselijke marktje waar alle tro-tro`s (buskes) vertrekken. We hadden tijd genoeg, aangezien die maar vertrekken als de buskes letterlijk vol zitten. Ondertussen konden we genieten van de frisse hectiek, de vrouwen met hun marktwaren en eten in grote kommen op hun hoofd, de gast die zo luid hij kon steeds riep voor wie nog mee naar onze volgende bestemming ging...
Na een superspannende tro-tro rit zonder airbag, veel hobbels, snelheid en plots stoppen zijn we dan op ons eerste reisplekje aangkomen: ada foa. Met een kanoe verder gevaren naar een verlaten zandstrand met links van ons de zee en rechts de rivier, supermooi. Woeste zee, maar zo`n komplete rust, genieten op volle toeren. Ook de hudowc in de grond en ons strandhutje waren erg charmant. Verder gerelaxed in hangmat, verse kokosnoten geplukt en gegeten, gevaren, gewandeld door dorpje en s`avond onder volle maan op strand, ... GENIETEN
Dinsdag met motorbootje richting keta. Toen ik onderweg mijne sunblock bovenhaalde was iedereen nieuwsgierig. Gevolg; iedereen van die boot, inclusief man van 85 om de beurt die op zijn gezicht aan`t smeren en maar lachen, lachen lachen. Da zijn zo van die fijne momenten met verwondering. Aangekomen in dorpje aan water dan verder tro-tro genomen tot Tekbe. Onderweg wordt ge best veel aangesproken, zijn blanken ook echt niet gewoon. Zelf hebben we er hier ook nog geen ontmoet. Reacties zijn wel heel open en vriendelijk en vooral de kindjes zijn vaak heel enthousiast en wij doen dan zotjes mee, ge moest ons eens mee zien spelen en gek doen. Daar in de buurt een slavengevangenis van vroeger gezien met wat geschiedenisvoer door een locale gids, gekuierd in dorpje en `s avonds voor eerste (en laatste) keer fles wijn geprobeerd die duidelijk ook geschiedenis was. Na nachtje slapen naar vogelkijkhut bij lagoon geweest, mooi zicht maar niet zoveel vogels. Ik denk dat we daarvoor nog iets vroeger moesten opstaan. Strandwandeling terug naar ons verblijf was supermooi met verlaten visserboten, fris water, warm zand en dirk die af en toe uitgepuft neerplofte...
En nu zitten we dus in het oosten in Ho waar we gisteren een goed gevuld en avontuurlijk dagje hadden. Omdat we naar afgelegen, moelijker te bereiken plekjes in omgeving wilden, hebben we een auto gehuurd van Bene die ons rondreed. Voor hem was het ook de eerste keer dat hij die plekjes zag en we zijn dan samen op ontdekking gegaan. Je voelt dat zij duidelijk niet de luxe hebben om een dagje niet te werken en wat rond te kijken, maar ja tegelijk heb ik leuven ook nog nie echt zo heel goe bezocht. In ieder geval vonden we het alle drie de moeite ; naar top berg `gehiked`, dan wandelingetje langs touwen naar afgelegen watervalleke, veel geniet en gepuff, een deugddoend zakje water en vooral ook lachen. Daarna konden we ons wat laten gaan in hetheiligdom voor apen in de `rainforrest`. `t Zijn een uitgestorven soort (Mona), dezelfde trouwens als aapje van pipi-langkous. De weg van en naar deze plekjes was best wel avontuurlijk, hobbelig, soms opgebroken, maar met een paar keer stilvallen, verkeerd rijden zijn we goed thuis geraakt en in ons bedje. `k Ga terug moeten wennen in Belgie, hier gaan we soms al om 9 uur slapen en zoals ge weet is da niet mijn gewoonte he. De dag begint hier ook wel best vroeg.
Deze middag trekken we verder naar Hoehoe. Zien er al naar uit... , we genieten met ons beidjes heel fel van het reisje en elkaar. Hopen dat jullie het daar ook goed stellen ; met de zwangerschappen, thuis, werk-of hopelijk ook vakantie. Zijn ook benieuwd naar jullie mailtjes.
Als het lukt zullen we sevens ook nog wat foto`s doorsturen, maar tot nu toe werkte het nog nie.
Heel veel liefs en warme groetjes
griet en dirk
wereld van CONTRAST; hectisch tov. idyllisch rustig - uitersten in knalfelle kleuren - armoede versus overvloed in gsmgebruik - de uren vqn de buskes en het uiteindelijke vertrek ervan - `t wisselende landschap gaande van lagoons, tot zee, rainforest, bergen, stoffige wegen, ...
en dan ook heel wat STANDVASTIGHEDEN; vriendelijke mensen, relaxte sfeer, super lekkere verse vruchten, verwonderde blikken naar ons met daarna zingen/lachen, een grote speelsheid, adembenemende zichten en klimaat
Hey allemaal daar
Hier volgt ons eerste reisverhaaltje, gezien we na heel wat afgelegen reispaden het internet terug gekruisd hebben en na bijna een weekje trekken al wel wat te vertellen hebben.
`t Weerzien met dirkske was super* Na een wat vertraagde vlucht, `s morgens vroeg in accra airport onthaald door dirkskes stralende glimlach en fonkelende oogskes. Amai ik zag zo dat die van zijn vrijwilligerswerk en verblijf in Tamale genoten had. `t voelde ook wel een beetje als thuiskomen voor mij, ook al was ik nu ver weg met allemaal nieuwe indrukken, geuren, kleuren ervaringen, ...
En die konden we al direct ontdekken in het plaatselijke marktje waar alle tro-tro`s (buskes) vertrekken. We hadden tijd genoeg, aangezien die maar vertrekken als de buskes letterlijk vol zitten. Ondertussen konden we genieten van de frisse hectiek, de vrouwen met hun marktwaren en eten in grote kommen op hun hoofd, de gast die zo luid hij kon steeds riep voor wie nog mee naar onze volgende bestemming ging...
Na een superspannende tro-tro rit zonder airbag, veel hobbels, snelheid en plots stoppen zijn we dan op ons eerste reisplekje aangkomen: ada foa. Met een kanoe verder gevaren naar een verlaten zandstrand met links van ons de zee en rechts de rivier, supermooi. Woeste zee, maar zo`n komplete rust, genieten op volle toeren. Ook de hudowc in de grond en ons strandhutje waren erg charmant. Verder gerelaxed in hangmat, verse kokosnoten geplukt en gegeten, gevaren, gewandeld door dorpje en s`avond onder volle maan op strand, ... GENIETEN
Dinsdag met motorbootje richting keta. Toen ik onderweg mijne sunblock bovenhaalde was iedereen nieuwsgierig. Gevolg; iedereen van die boot, inclusief man van 85 om de beurt die op zijn gezicht aan`t smeren en maar lachen, lachen lachen. Da zijn zo van die fijne momenten met verwondering. Aangekomen in dorpje aan water dan verder tro-tro genomen tot Tekbe. Onderweg wordt ge best veel aangesproken, zijn blanken ook echt niet gewoon. Zelf hebben we er hier ook nog geen ontmoet. Reacties zijn wel heel open en vriendelijk en vooral de kindjes zijn vaak heel enthousiast en wij doen dan zotjes mee, ge moest ons eens mee zien spelen en gek doen. Daar in de buurt een slavengevangenis van vroeger gezien met wat geschiedenisvoer door een locale gids, gekuierd in dorpje en `s avonds voor eerste (en laatste) keer fles wijn geprobeerd die duidelijk ook geschiedenis was. Na nachtje slapen naar vogelkijkhut bij lagoon geweest, mooi zicht maar niet zoveel vogels. Ik denk dat we daarvoor nog iets vroeger moesten opstaan. Strandwandeling terug naar ons verblijf was supermooi met verlaten visserboten, fris water, warm zand en dirk die af en toe uitgepuft neerplofte...
En nu zitten we dus in het oosten in Ho waar we gisteren een goed gevuld en avontuurlijk dagje hadden. Omdat we naar afgelegen, moelijker te bereiken plekjes in omgeving wilden, hebben we een auto gehuurd van Bene die ons rondreed. Voor hem was het ook de eerste keer dat hij die plekjes zag en we zijn dan samen op ontdekking gegaan. Je voelt dat zij duidelijk niet de luxe hebben om een dagje niet te werken en wat rond te kijken, maar ja tegelijk heb ik leuven ook nog nie echt zo heel goe bezocht. In ieder geval vonden we het alle drie de moeite ; naar top berg `gehiked`, dan wandelingetje langs touwen naar afgelegen watervalleke, veel geniet en gepuff, een deugddoend zakje water en vooral ook lachen. Daarna konden we ons wat laten gaan in hetheiligdom voor apen in de `rainforrest`. `t Zijn een uitgestorven soort (Mona), dezelfde trouwens als aapje van pipi-langkous. De weg van en naar deze plekjes was best wel avontuurlijk, hobbelig, soms opgebroken, maar met een paar keer stilvallen, verkeerd rijden zijn we goed thuis geraakt en in ons bedje. `k Ga terug moeten wennen in Belgie, hier gaan we soms al om 9 uur slapen en zoals ge weet is da niet mijn gewoonte he. De dag begint hier ook wel best vroeg.
Deze middag trekken we verder naar Hoehoe. Zien er al naar uit... , we genieten met ons beidjes heel fel van het reisje en elkaar. Hopen dat jullie het daar ook goed stellen ; met de zwangerschappen, thuis, werk-of hopelijk ook vakantie. Zijn ook benieuwd naar jullie mailtjes.
Als het lukt zullen we sevens ook nog wat foto`s doorsturen, maar tot nu toe werkte het nog nie.
Heel veel liefs en warme groetjes
griet en dirk
Abonneren op:
Posts (Atom)
